„Pająk wilczy” to potoczne określenie pająków z rodziny Lycosidae. W Polsce występuje kilkadziesiąt gatunków należących do tej grupy. Są to pająki naziemne, szybkie i aktywnie polujące, niewytwarzające sieci łownych.
Wygląd
Pająki wilcze mają ubarwienie maskujące – brązowe, szare lub ziemiste, często z pasami i plamami dopasowanymi do podłoża. Samice są zwykle większe od samców. Długość ciała większości gatunków mieści się w zakresie kilku do kilkunastu milimetrów.
Oczy i orientacja
Charakterystyczną cechą Lycosidae jest układ ośmiu oczu rozmieszczonych w trzech rzędach. Zapewnia to dobry wzrok, co ułatwia polowanie i orientację w terenie.
Tryb życia
Pająki wilcze nie budują sieci łownych. Polują aktywnie. Część gatunków kopie płytkie norki, inne ukrywają się w ściółce, pod kamieniami lub w trawie.
Rozmnażanie
Samice noszą kokon z jajami przyczepiony do kądziołków przędnych. Po wykluciu młode przez pewien czas przebywają na grzbiecie samicy. To jedna z najbardziej charakterystycznych cech tej rodziny.
Występowanie w Polsce
Pająki wilcze są pospolite na terenie całego kraju. Najczęściej spotyka się je na:
- łąkach i nieużytkach,
- skrajach lasów,
- w ogrodach i na działkach,
- w ściółce leśnej,
- na terenach suchych i nasłonecznionych.
Czy pająk wilczy jest groźny?
Pająki wilcze są jadowite, ale ich jad działa głównie na owady. Ukąszenie człowieka przez te pająki jest rzadkie i powoduje jedynie miejscowy ból oraz krótkotrwałe podrażnienie. Nie stanowią zagrożenia dla zdrowia.
Przeczytaj też: Pająk wielbłądzi – solfuga.
