W czasach, gdy mgły były jeszcze młode, a góry znały imiona wszystkich ptaków, w odległej dolinie Yamadori żyło stworzenie tak niezwykłe, że nawet najstarsi bajarze wypowiadali jego miano z drżeniem. Nazywano je Ptakiem o Świetlistej Piersi — istotą, której pióra lśniły jak poranne słońce odbite w wodzie, a głos potrafił zatrzymać wiatr w połowie podmuchu.
Choć jego blask mógłby rozświetlić najciemniejszą noc, a pieśń uleczyć serce pełne gniewu, Ptak śpiewał tylko jedną melodię — melodię smutku, tak cichą i przejmującą, że nawet kamienie pod jego stopami zdawały się mięknąć. Mówiono, że w tej pieśni kryje się tajemnica dawno zapomnianego przymierza, a może i klątwy, której echo wciąż niesie się po lasach.
Pewnego dnia jednak w dolinie pojawiło się dziecko, które jako jedyne nie odwróciło się od żałosnego śpiewu. I to właśnie od tej chwili zaczyna się opowieść — o odwadze, która rodzi się z ciekawości, o smutku, który potrafi przemienić się w światło, i o pieśni, która odmieniła losy całej krainy.
Śpiew Hikarimune no Tori
