Aksolotl to odmiana larwalna ambystomy meksykańskiej (Ambystoma mexicanum), który naturalnie występuje w Meksyku. Jego wyjątkową cechą jest neotenia – przez całe życie zachowuje on niektóre cechy niedojrzałego osobnika, przede wszystkim: skrzela zewnętrzne (dorosła forma oddycha płucami oraz przez skórę). Może się jednak rozmnażać. Dorosłe w sensie reprodukcyjnym osobniki osiągają długość 20–30 cm.
Budowa i cechy
Ciało aksolotla jest wydłużone, zakończone bocznie spłaszczonym ogonem. Po bokach głowy znajdują się pierzaste skrzela. W hodowlach spotyka się różne odmiany barwne – od naturalnych, ciemnych po albinotyczne i leucystyczne.
Regeneracja
Aksolotl posiada zdolność regeneracji kończyn, fragmentów serca i części układu nerwowego. Ta umiejętność czyni go obiektem badań biologicznych, ponieważ procesy samonaprawcze u niego mogą dostarczyć wiedzy o mechanizmach regeneracji u kręgowców.
Populacja w naturze
Naturalne siedliska aksolotla znajdują się wyłącznie w jeziorze Xochimilco w Meksyku (jest to więc endemit żyjący w dzikości tylko w jednym zbiorniku!). Występował również w jeziorze Chalco, zanim zostało osuszone, co znacznie ograniczyło jego i tak wąski zasięg występowania. W naturze aksolotl jest krytycznie zagrożony z powodu zanieczyszczenia wód, utraty siedlisk i obecności obcych gatunków ryb. Jego liczebność spada i wymaga działań ochronnych.
Aksolotl w hodowlach
Choć w środowisku naturalnym gatunek jest bliski wyginięcia, aksolotle są szeroko utrzymywane w hodowlach laboratoryjnych i akwarystycznych, co zapewnia ich dostępność do badań oraz programów ochrony.
Jeśli lubisz wyzwania i ciekawostki o zwierzętach – polecamy zagadki o zwierzętach.
