Dwa patyki, garść liści dębu i kamyk – to wszystko by przy pomocy tych darów jesieni odtworzyć żurawia z rozdziawionym dziobem. Oto krok po kroku jak to zrobić!
Potrzebne składniki (wszystko znajdziesz pod nogami w listopadowym lesie):
- 2 szare patyki o długości ok. 12–18 cm (najlepiej z robinii lub leszczyny – lekkie i już „posiwiałe”)
- 1 biały kamyk wielkości groszówki (kwarc, kreda lub zwykły otoczak)
- 3 liście dębu (najlepiej już lekko wyschnięte, żeby się nie łamały)
- 1 większy liść klonu (rdzawobrązowy – będzie „skrzydłem”)
- garść koniczyny lub mchu jako tło (opcjonalnie: kilka źdźbeł suchej trawy)
Krok po kroku – jak złożyć żurawia z rozdziawionym dziobem:
- Tułów i szyja
Weź dłuższy patyk (ok. 18 cm) i ułóż go poziomo – to będzie tułów i ogon.
Krótszy patyk (ok. 12 cm) ustaw pionowo na lewym końcu dłuższego, tak by utworzył literę „L”.
Górna część krótszego patyka to szyja, a jego koniec – głowa. - Rozdziawiony dziób
Złam bardzo cienką gałązkę (lub oderwij kawałek kory) na pół i włóż między „głowę” a „tułów” tak, żeby patyk-szyja wyglądała jakby krzyczała.
(na zdjęciu ten efekt daje naturalnie odstająca drzazga – nie ruszaj jej, to czysty geniusz). - Oko – perła księżyca
Biały kamyk połóż dokładnie na złączeniu patyków, lekko wciskając w szczelinę.
Ma być widoczny z daleka – to oko żurawia, które „widzi wszystko”. - Skrzydła i ogon
Trzy dębowe liście ułóż wachlarzowo pod tułowiem:- jeden centralnie („ogon”)
- dwa po bokach („skrzydła w locie”).
Lekko zachodzące na siebie – mają sprawiać wrażenie ruchu.
- Skrzydło w fazie machnięcia
Duży liść klonu połóż z przodu, lekko pochylony w prawo, tak jakby żuraw właśnie startował.
To najważniejszy element – daje dynamikę całej kompozycji. - Tło bagienne
Rozsyp koniczynę i mech wokół patyków.
Dodaj kilka suchych liści jesiennych dla kontrastu kolorystycznego. - Ostatni szlif
Delikatnie dmuchnij – jeśli żuraw „zadrży” i liście lekko się poruszą, znaczy, że duch bagien zaakceptował dzieło.
Gotowe!
Masz przed sobą żurawia bagiennego w tańcu godowym, wykonanego wyłącznie z tego, co jesień zostawiła na ziemi.
Zero kleju, zero sznurka – sama natura.Czas trwania wystawy: dopóki wiatr albo wiewiórka nie postanowią inaczej (zwykle 2–3 dni).Miejsce idealne:
- brzeg stawu
- korzeń starego dębu
- środek leśnej ścieżki (żeby przechodnie stanęli jak wryci)
Zobacz też, jak zrobić ptaka z liści!
