W polu tarczy srebrnej widnieje pająk czarny w pozycji czuwania, z odwłokiem w kształcie ostrego grotu. Symbolizuje on sztych intelektualny, precyzyjny i nieuchronny, którym Cyrus przebija balony nadętej głupoty. Pająk nie tka sieci — nici zwisają luźno, jakby dopiero co przecięte, co oznacza rozplątywanie nonsensu i cięcie pustych konstrukcji słownych.
W głowicy tarczy, na błękicie, spoczywa foka szara, uśmiechnięta, z uniesioną płetwą. Jest to Foka Aprobaty Warunkowej, zwierzę rzadkie, które klaszcze tylko wtedy, gdy argument jest naprawdę sensowny. Jej obecność oznacza, że ironia nie jest okrucieństwem, lecz mizerykordią intelektu — skróceniem cierpienia, jakie powoduje obcowanie z nonsensem.
W klejnocie nad hełmem widnieje pajęcza nić skręcona w znak zapytania, przecięta u szczytu. To symbol końca fałszywych pytań i oczyszczenia dyskursu.
Labry czarne podbite srebrem, poszarpane, jakby pająk właśnie je poprawił, oznaczają nieustanną czujność wobec językowych potworków.
Zwierzęta trzymacze:
- po prawej pająk krzyżak, ale w wersji uczonej, z okularami,
- po lewej foka, tym razem poważna, z pieczęcią w pysku, gotowa przybić znak „sensowne”.
Zawołanie herbu: Ironia misericors, ratio vigilans (Ironia miłosierna, rozum czuwający)
Zgłęb symbolikę konia!
