Pływanie z fokami

W ośrodkach rehabilitacji fok kontakt człowieka ze zwierzęciem jest celowo ograniczany. Celem bowiem jest powrót foki do środowiska naturalnego, a nie jej oswojenie. Dlatego:

• nie pływa się z fokami „rekreacyjnie”,
• opiekunzy unikają zbędnych interakcji,
• karmienie i zabiegi odbywają się szybko i technicznie.

Im mniej foka kojarzy kontakt z człowiekiem z czymś naturalnym, tym większa szansa, że po wypuszczeniu będzie funkcjonować samodzielnie.

Dzika natura – kontakt przypadkowy

W niektórych miejscach na świecie (np. Szkocja, Irlandia, Nowa Zelandia) zdarzają się spontaniczne spotkania pływaków lub nurków z dzikimi fokami. Czasem to same foki zbliżają się do ludzi — z ciekawości czy chęci zabawy (młode osobniki).
To jednak:

• nie jest zorganizowana aktywność,
• wymaga zachowania dystansu,
• bywa regulowane lokalnym prawem.

 /_/ 
( o.o )
 > ^ <
    

Turystyka „pływania z fokami”

W niektórych krajach oferuje się komercyjne „pływanie z fokami”, zwykle w zagrodach lub półotwartych akwenach. Z punktu widzenia ochrony przyrody to temat kontrowersyjny:

• zwierzęta są przyzwyczajane do ludzi,
• kontakt bywa stresujący,
• granica między edukacją a rozrywką szybko się zaciera.

Dlatego wiele organizacji ochroniarskich nie rekomenduje takich atrakcji.

Terapeutyczny wymysł?

Pojawiają się inicjatywy określane górnolotnie jako animal-assisted therapy z udziałem fok, ale są one:

• bardzo rzadkie,
• eksperymentalne,
• prowadzone wyłącznie z osobnikami, które nie nadają się do wypuszczenia.

Nie jest to standardowa forma rehabilitacji ani ludzi, ani zwierząt.

Pływanie z fokami:

• nie jest elementem ich rehabilitacji,
• nie służy ich dobru, jeśli ma charakter rekreacyjny,
• może się zdarzyć wyjątkowo i przypadkowo w naturze, ale bez ingerencji człowieka.

Zamiast myśleć o pływaniu z tymi istotami, poczytaj o charakterystyce foki oraz zajmij się foką do ocalenia!