Konie mają oczy duże i piękne, umieszczone zgrabnie po bokach głowy, co daje im szerokie pole widzenia – niemal 350° w poziomie. Oznacza to zatem, że koń:
- Widzi praktycznie wszystko wokół siebie, z wyjątkiem wąskiego martwego pola tuż przed nosem i za potylicą, co jest specyfiką anatomii konia.
- Ma oczy wyprofilowane do wykrywania ruchu, co pomaga w ucieczce przed drapieżnikami.
Oczy konia są przystosowane do życia w ciągłej czujności, co jest efektem ewolucji zwierzęcia kopytnego.
Rodzaje widzenia
Konie mają mieszankę widzenia monokularnego i binokularnego:
- Monokularne – każde oko widzi osobno, pozwala na obserwację szerokiego otoczenia.
- Binokularne – fragment przed sobą widziany oboma oczami; umożliwia ocenę odległości, co jest przydatne np. przy skokach przez przeszkody.
Kolor i percepcja światła
Pytanie jest takie: jak widzi koń?
Ich widzenie jest dwubarwne lub częściowo dichromatyczne:
- Rozróżniają głównie niebieskie i zielone odcienie.
- Mają trudności z rozpoznawania czerwieni – widzą ją jako ciemnoszary lub brązowy ton.
- Widzenie w nocy jest znacznie lepsze niż u człowieka (jest zatem przynajmniej częściowo zwierzęciem nocy), dzięki dużej liczbie pręcików w siatkówce i błonie zwanej tapetum lucidum, która odbija światło i zwiększa czułość na słabe oświetlenie.
Wyrażanie emocji oczami
Oczy konia biorą też udział w komunikowaniu się z otoczeniem:
- Rozszerzone źrenice – strach, podekscytowanie lub agresja.
- Zwijanie powiek lub mruganie – sygnał relaksu lub niepokoju.
- Ułożenie uszu i mięśni twarzy w połączeniu z oczami – koń komunikuje nastrój całego ciała.
Choroby oczu
Na co chorują konie? Najczęstsze problemy zdrowotne związane z oczami to:
- Zapalenie spojówek – wywołane infekcją lub pyłem.
- Zaćma – częściej u starszych koni.
- Urazy rogówki – od gałęzi, pazurów czy przypadkowego uderzenia.
