Mors a słoń morski

Mors arktyczny i słoń morski południowy to dwa największe przedstawiciele płetwonogich, ale różnią się niemal wszystkim poza rozmiarem i trybem życia wodno-lądowego.

Mors osiąga 3–3,6 m długości i 1,2–2 tony masy, ma charakterystyczne długie ciosy (kły do 1 m) oraz gęste, wrażliwe wąsy, którymi „odkurza” dno w poszukiwaniu małży i szypułek. Żyje w Arktyce, ściśle związany z krą lodową, tworzy luźne stada, a samce walczą kłami, lecz nie buduje dużych haremów. Jego skóra jest gruba, pomarszczona i prawie bezwłosa.

Słoń morski południowy jest znacznie potężniejszy – samce mierzą 4,5–6 m i ważą 2–5 ton (rekordy blisko 6 ton). Najbardziej rzuca się w oczy duża, mięsista trąba (proboscis) u samców, służąca do głośnych ryków podczas walk o harem. Żywi się głównie kałamarnicami i rybami, nurkując na rekordowe głębokości nawet 1500–2000 m. Zamieszkuje subantarktyczne wyspy i otwarty ocean południowy, a samce prowadzą ekstremalne walki „sumo” i bronią dziesiątek samic.

Mors arktyczny

Gatunek Odobenus rosmarus

Rozmiar 2,2–3,6 m (samce zwykle ~3–3,5 m)

Masa 800–2000 kg (samce zwykle 1200–1700 kg, max ~2200 kg)

Cechy charakterystyczne długie ciosy (kły) do 1 m i ~5 kg każdy, gęste wąsy (wibrysy), gruba pomarszczona skóra

Upierzenie / skóra gruba, pomarszczona, szarobrązowa do różowawej, prawie bez sierści u starych samców

Płeć wyraźny dymorfizm – samce przeciętnie większe i masywniejsze

Zachowanie żyje w stadach na krze lodowej, używa ciosów do obrony i wspinaczki na lód, głośne pomruki i ryki

Pożywienie głównie bentosowe mięczaki (małże), szypułki, ślimaki – wyjada z dna za pomocą wibrysów

Występowanie Arktyka i subarktyka (północny Atlantyk i Pacyfik), na krze i wybrzeżach

Słoń morski południowy

Gatunek Mirounga leonina

Rozmiar 3,5–6 m (samce zwykle 4,5–5,5 m)

Masa 1500–4000 kg (samce zwykle 2000–3500 kg, max ~5000 kg)

Cechy charakterystyczne duża, mięsista trąba (proboscis) u samców, brak ciosów, masywna szyja i klatka

Upierzenie / skóra krótka sierść, szarobrązowa do ciemnoszarej/czarnej, bledsza u samic

Płeć bardzo silny dymorfizm – samce 4–7× cięższe od samic

Zachowanie haremowy system rozrodczy, spektakularne walki samców („sumo” + ryk trąbą), bardzo głębokie nurkowania

Pożywienie głównie kałamarnice i ryby, poluje w głębokim oceanie

Występowanie subantarktyczne wyspy i wybrzeża Antarktydy, wędrowny – ocean południowy

Zobacz też zestawienie: foka vs mors