Dogoterapia, znana też jako kynoterapia, to metoda wspierająca rehabilitację i rozwój człowieka poprzez kontakt z odpowiednio wyszkolonym psem. To nie tylko zabawa ze zwierzęciem, ale świadomie zaplanowany proces terapeutyczny, który angażuje emocje, zmysły i ciało.
Na czym polega dogoterapia?
Dogoterapia wykorzystuje naturalne cechy psa – jego towarzyskość, cierpliwość i zdolność do nawiązywania więzi. Spotkania odbywają się pod okiem terapeuty i przewodnika psa. Podczas zajęć uczestnicy:
- głaszczą i przytulają psa,
- wykonują proste zadania ruchowe z udziałem zwierzęcia,
- uczą się komend i ćwiczeń,
- angażują zmysły poprzez dotyk, zapach i obserwację,
- budują relację opartą na zaufaniu.
Cele dogoterapii
Dogoterapia wspiera:
- rozwój emocjonalny – zmniejsza lęk, obniża poziom stresu, poprawia samopoczucie,
- rozwój społeczny – pomaga otworzyć się na innych, przełamać nieśmiałość,
- rozwój fizyczny – ćwiczenia z psem wspomagają koordynację, motorykę i równowagę,
- rehabilitację poznawczą – koncentrację, pamięć, zdolność uczenia się.
Dla kogo przeznaczona jest dogoterapia?
- dzieci z autyzmem, zespołem Downa, ADHD,
- osoby z niepełnosprawnościami ruchowymi,
- pacjenci w trakcie rehabilitacji po urazach,
- osoby starsze, samotne, zmagające się z chorobami otępiennymi,
- dzieci w przedszkolach i szkołach – jako zajęcia wspierające rozwój społeczny.
Psy w dogoterapii
Nie każdy pies nadaje się do takiej pracy. Kandydat musi być:
- spokojny i cierpliwy,
- przyjazny wobec obcych,
- zrównoważony emocjonalnie,
- odporny na hałas i dotyk,
- odpowiednio przeszkolony i posiadający certyfikaty.
Najczęściej w dogoterapii pracują:
- Golden Retriever,
- Labrador Retriever,
- Berneński Pies Pasterski,
- Cavalier King Charles Spaniel,
- ale także psy nierasowe, które spełniają wymagania.
Formy zajęć
- AAA (Animal Assisted Activities) – zajęcia rekreacyjne i edukacyjne z psem,
- AAT (Animal Assisted Therapy) – zaplanowana terapia z udziałem psa, prowadzona przez specjalistę,
- AAE (Animal Assisted Education) – wsparcie w nauce, np. dzieci uczące się czytać głośno psu.
Korzyści udowodnione naukowo
- obniżenie ciśnienia krwi i poziomu kortyzolu (hormonu stresu),
- zwiększenie wydzielania endorfin i oksytocyny – hormonów szczęścia,
- poprawa motywacji do ćwiczeń i rehabilitacji,
- łatwiejsze nawiązywanie kontaktów społecznych.
Co ciekawe, nie tylko psy poprawią zdrowie ludzi, robią to również konie w ramach hipoterapii!
