Blog o zwierzętach » Ssaki » Czy panda jest groźna?

Czy panda jest groźna?

czy panda jest groźna?

Nie dajmy się zwieść jej łagodnemu wyglądowi – panda to niedźwiedź z krwi i kości. Dorosły samiec potrafi ważyć nawet 150 kilogramów, a jego mięśnie są tak silne, że potrafi wspiąć się na drzewo z zaskakującą zwinnością.

Choć na wolności rzadko bywa agresywna, potrafi się bronić – jej zęby i pazury są zdolne do poważnych obrażeń. Na szczęście panda woli spokój i samotność – agresja nie leży w jej naturze. To raczej typ filozofa – a nie wojownika!


Cud narodzin

panda poc ochroną

To nie panda stanowi zagrożenie dla nas – ale my dla niej. Zatem musimy się o nią troszczyć!

Pandy rozmnażają się niezwykle rzadko – to jeden z powodów, dla których są symbolem ochrony gatunków. Samice są płodne tylko przez 2–3 dni w roku, a ciąża kończy się narodzinami mikroskopijnego młodego – ważącego zaledwie 100 gramów!

Widok matki, która z czułością trzyma malucha w ogromnych łapach, jest jednym z najbardziej wzruszających obrazów w świecie zwierząt. To właśnie te chwile sprawiają, że miliony ludzi na całym świecie pokochały pandy.


Ambasador przyrody

Panda stała się globalnym symbolem ochrony przyrody – widnieje w logo WWF (World Wide Fund for Nature) i przypomina, że piękno planety wymaga troski.

Dzięki chińskim programom ochronnym populacja pand wzrosła, a w 2016 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) ogłosiła, że panda wielka nie jest już „gatunkiem zagrożonym”, lecz „narażonym”. To rzadki przykład sukcesu ekologicznego!

Panda jest groźna tylko wtedy, gdy ją prowokujemy, a tak to jest raczej zagrożona!


Dlaczego je kochamy?

Być może to ich spokojne oczy, może sposób, w jaki zjadają bambus jak dzieci batonik, a może po prostu – kontrast między ich siłą a delikatnością. Nieraz więc kolekcjonujemy obrazy z pandami. Panda przypomina nam, że natura nie potrzebuje być groźna, by budzić szacunek.

Nie postępujmy wobec niej niemądrze, a nie ujrzymy takiego widoku!

Zwierzyna towarzyszy mi w życiu, odkąd sięgam pamięcią. Dziecięce zainteresowanie dinozaurami oraz dzikimi kotami przerodziło się w dojrzałą fascynację wobec wszelkich istot – żywych, wymarłych i mitycznych.