Blog o zwierzętach » Ptaki » Głowa ptaka

Głowa ptaka

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Thelmadatter

Piękny temat — ptasia głowa to małe (lub całkiem pokaźne, jak się przekonamy) arcydzieło ewolucji, a przy tym portret stylu życia ptaka. Wystarczy spojrzeć na głowę i już wiadomo: co je, jak poluje, gdzie żyje, a często nawet jaki ma charakter (przynajmniej tak nam się wydaje).

Z czego w ogóle składa się głowa ptaka

Czaszka
Lekka, ale zaskakująco wytrzymała. Kości są cienkie, często częściowo pneumatyczne (wypełnione powietrzem). U dorosłych ptaków wiele kości czaszki jest zrośniętych — to zwiększa sztywność przy minimalnej masie.

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: National Park Service

Dziób
Najbardziej charakterystyczny element. To nie „kość”, tylko:

  • kościsty rdzeń
  • pokryty rogową osłonką (ramfoteką)
    Dziób rośnie przez całe życie i się ściera. Jest narzędziem wielofunkcyjnym: do jedzenia, czyszczenia piór, walki, budowy gniazda, a nawet „dotykania świata”.

Oczy
Nieproporcjonalnie duże. U wielu gatunków zajmują większość objętości głowy. Oczy ptaków:

  • mają pierścień sklerotyczny (kostne „rusztowanie”)
  • widzą więcej barw niż my (często UV)
  • są raczej nieruchome — dlatego ptaki tak intensywnie ruszają głową

Uszy
Bez małżowin. Otwory uszne ukryte pod piórami. U sów ułożone asymetrycznie — to klucz do ich „radaru dźwiękowego”.

Mózg

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Guillermo Navalón, Daniel J. Field


Mały objętościowo, ale bardzo gęsto „upakowany” neuronami. Szczególnie rozwinięte:

  • ośrodki wzrokowe
  • koordynacja ruchu
  • u krukowatych i papug — struktury związane z poznaniem i planowaniem

Poczytaj przy okazji o niesprawiedliwym idiomie: ptasi móżdżek.


Różnice ptasich głów — czyli forma zdradza funkcję

1. Drapieżniki (orły, sokoły, sowy)

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Daniel Polin, William Thein, and Ingela Kaersvang
  • Masywna głowa
  • Silnie zakrzywiony dziób do rozrywania mięsa
  • Oczy skierowane do przodu → widzenie stereoskopowe
    U sów: ogromna głowa, bo oczy są tubularne — nie kuliste.

2. Ziarnojady (wróble, zięby)

  • Krótki, stożkowaty dziób
  • Bardzo mocne mięśnie szczęk
    To są „ptasie imadła”.

3. Brodzące i wodne (czaple, bociany)

  • Długie, „włóczniowate” dzioby
  • Wąska, wydłużona czaszka
    Precyzja zamiast siły.

4. Kaczki i gęsi

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Alexis Lours
  • Spłaszczony dziób z blaszkami filtrującymi
  • Głowa raczej szeroka
    Przesiewanie wody, nie chwytanie.

5. Dzięcioły

  • Głowa jak młot pneumatyczny
  • Gruba czaszka, amortyzacja wstrząsów
  • Długi język owinięty wokół czaszki (!)

6. Papugi

  • Krótka, masywna głowa
  • Dziób hakowaty, piekielnie silny
  • Bardzo ruchliwa górna część dzioba (kinetyczna czaszka)
    Używają dzioba jak trzeciej ręki.

7. Kolibry

  • Miniaturowa głowa
  • Długi, cienki dziób
  • Język jak podwójna rurka kapilarna
    To są latające pipety.

Jedna ważna cecha wspólna: kinetyczna czaszka

U większości ptaków górna szczęka może się poruszać niezależnie od czaszki. To ogromna różnica względem ssaków. Dzięki temu:

  • dziób jest precyzyjniejszy
  • można chwytać, filtrować, manipulować

Zwierzyna towarzyszy mi w życiu, odkąd sięgam pamięcią. Dziecięce zainteresowanie dinozaurami oraz dzikimi kotami przerodziło się w dojrzałą fascynację wobec wszelkich istot – żywych, wymarłych i mitycznych.