Blog o zwierzętach » Ptaki » Dlaczego wrony atakują?!

Dlaczego wrony atakują?!

czemu wrony atakują?
Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Ignacy Danielewski

Wrony to inteligentne ptaki, które w mieście i na wsi doskonale wiedzą, co się wokół nich dzieje. Atakują najczęściej w sezonie lęgowym, czyli wiosną, gdy mają pisklęta. Dla człowieka oznacza to niekiedy niezbyt miłe spotkanie: wrona może przelatywać nisko, krakać głośno, a w skrajnych przypadkach – machać złowieszczo dziobem w kierunku intruza.


Wywiad z ornitologiem: wyjaśniamy bulwersującą sprawę


Rozmawiamy ze znanym amatorem ornitologii panem Leonidem.

— Dlaczego wrony atakują ludzi? – pytamy wprost.
— To naturalne zachowanie obronne – odpowiada dziwnie spokojnym tonem maniak ptaków – toć chronią młode i swoje terytorium. Ludzie, którzy zbliżają się do gniazda, są traktowani jak potencjalne zagrożenie.

Dodaje, że wrony potrafią rozpoznać twarze osób, które im wcześniej przeszkadzały, i ostrzegać inne wrony w okolicy. To nie jest złośliwość, tylko instynkt – i przykład niesamowitej inteligencji tych ptaków.

Chcemy przy okazji się zapytać, czy szpaki jedzą wiśnie, ale w ferworze rozmowy całkiem o tym zapominamy!

    
     (v>
     //
     V_/_
  

Jak zachować się w okolicy agresywnych wron


  • Nie zbliżać się do gniazd w okresie lęgowym.
  • Spokojnie oddalić się, unikając gwałtownych ruchów.
  • Ochrona głowy – czapka czy parasol działają jak tarcza psychologiczna i fizyczna.
  • Nie karmić wron z ręki w pobliżu gniazd – ptaki mogą traktować to jako prowokację.

Ciekawostki z życia wron


  • Wrony są społeczne i potrafią współpracować – w przypadku zagrożenia gniazda atakują wspólnie.
  • W mieście wrony adaptują się do obecności ludzi, ale wciąż zachowują instynkt obronny.
  • Czasem agresja wynika nie z obrony młodych, ale z rywalizacji terytorialnej z innymi wronami lub ptakami.


Czyli to tak – zachowanie wron może wyglądać groźnie, ale w rzeczywistości to zwykła darwinowska strategia przetrwania i obrony terytorium. Zrozumienie przyczyn ataków pozwala lepiej współżyć z tymi inteligentnymi ptakami – i uniknąć nieprzyjemnych spotkań w parku czy na osiedlu.

Źródło: Wikimedia Commons, Autor: Halyna Kruk

Zwierzyna towarzyszy mi w życiu, odkąd sięgam pamięcią. Dziecięce zainteresowanie dinozaurami oraz dzikimi kotami przerodziło się w dojrzałą fascynację wobec wszelkich istot – żywych, wymarłych i mitycznych.