Smok chiński (long / lóng) i smok japoński (ryū / tatsu) to dwa warianty wschodnioazjatyckiego smoka – oba bez skrzydeł (lub ze słabo rozwiniętymi), wężowate, związane z wodą i pogodą – ale różnią się wyglądem, charakterem i rolą w mitologii.
Chiński smok to symbol potęgi, szczęścia, deszczu i cesarskiej władzy – życzliwy, mądry, opiekuńczy wobec ludzi, przynoszący dobrobyt. Japoński smok jest często bardziej dziki, kapryśny, czasem groźny i destrukcyjny, bliższy naturze burz i morza, z mniejszą tendencją do bycia czysto dobrym.
Główne różnice wizualne to liczba pazurów (zwykle 5 u chińskiego vs 3 u japońskiego), kształt rogów (rozgałęzione u chińskiego, proste i długie u japońskiego), broda (dłuższa, falista u chińskiego, krótka i kolczasta u japońskiego) oraz ogólny styl – chiński jest bardziej majestatyczny i „puszysty”, japoński smuklejszy, wężowaty i dynamiczny. Oba kontrolują wodę, ale chiński częściej kojarzy się z harmonią i imperium, a japoński z żywiołami i lokalnymi bóstwami morskimi.
Poznaj też smoki w fantasy!
