Badacz pochyla się nad jeszcze innym obrazem centaura – tym razem nie z kart starożytnej mitologii ani z utworów Lewisa (centaur z Narnii), ale z bardziej współczesnej tkanki wyobraźni, gdzie pojawia się Nayami, centaur-dziewczynka.
Centaur w nowym wcieleniu
Tradycyjny centaur to dorosły wojownik, mędrzec, czasem dzikus, czasem przewodnik. Ale Nayami łamie ten schemat – jest młoda, dziewczęca, delikatna, a jednocześnie nosi w sobie całą podwójną naturę centaura. Nie ciąży na niej piętno walki czy gwałtowności, raczej symbolizuje niewinność i pogodzenie dwóch światów.
Sympatia i ulotność Nayami
W przedstawieniach, w których występuje, ukazuje się jako istota ciekawska, otwarta i łagodna. Centaur w wydaniu dziecięcym nabiera lekkości i uroku – nie straszy, lecz przyciąga. Nayami może uosabiać to, co w nas samych dziecięce: zdolność do zadziwienia, do ufności i do poszukiwania bliskości z innymi.
Symbolika dziewczęcego centaura
Wyznawca widzi w Nayami znak nowego spojrzenia na dawne mity. Mitologia była często poważna, pełna patosu i okrucieństwa. Tu jednak centaur staje się postacią pełną wdzięku i empatii, jakby stworzony, by przywrócić równowagę między zwierzęcym instynktem a dziecięcą szczerością. Nayami nie walczy, nie prawi kazań, lecz jest obecna – a jej obecność koi.
Można więc rzec, że Nayami uczy nas, iż nawet w najbardziej potężnych mitach drzemie możliwość przemiany – i że centaur nie musi być tylko wojownikiem, ale także przyjacielem i przewodnikiem ku prostocie serca.
