Żmija zygzakowata i zaskroniec zwyczajny to dwa najczęściej spotykane węże w Polsce, które często mylone są ze sobą, choć różnią się budową, zachowaniem i stopniem zagrożenia dla człowieka.
Żmija zygzakowata (Vipera berus) osiąga zwykle 50–90 cm długości, ma wyraźnie trójkątną głowę, pionową źrenicę i charakterystyczny ciemny zygzak na grzbiecie. Jest jedynym jadowitym wężem w naszym kraju – jej ukąszenie bywa bolesne i wymaga leczenia, choć rzadko prowadzi do zgonu. Wybiera suche, nasłonecznione tereny: wrzosowiska, skraje lasów, torfowiska i kamieniste zbocza. Porusza się wolniej, syczy głośno i atakuje głównie w obronie, gdy zostanie zaskoczona.
Zaskroniec zwyczajny (Natrix natrix) jest wyraźnie dłuższy (70–150 cm, a nawet więcej), ma smukłą, owalną głowę, okrągłą źrenicę i dwie charakterystyczne żółte lub pomarańczowe „plamy zaskroniowe” za skroniami. Jest całkowicie niejadowity i nieszkodliwy dla ludzi – w razie zagrożenia ucieka do wody, udaje martwego (tanatoza) lub wydziela cuchnącą substancję. Żyje głównie w wilgotnych środowiskach: nad stawami, rzekami, bagnami i mokradłami.
Oba gatunki – żmija zygzakowata i zaskroniec zwyczajny – podlegają w Polsce ścisłej ochronie gatunkowej, co oznacza całkowity zakaz zabijania, chwytania, płoszenia czy niszczenia ich siedlisk.
Żmija zygzakowata
GatunekVipera berus
Rozmiar50–90 cm (samice do ~1,2 m max)
Masa50–180 g (zwykle ~80–150 g)
Głowawyraźnie trójkątna, szeroka, mocno oddzielona od szyi (gruczoły jadowe)
Upierzenie / wzórciemny zygzak (V/X-kształtny) na grzbiecie, tło szare/brązowe/czerwonawe; samce jaśniejsze, samice brązowe
Źrenicapionowa, szczelinowata (jak u kota)
Zachowaniewolniejsza, masywna, często atakuje w obronie gdy zaskoczona, syczy głośno
Jad / zagrożeniejadowita (jedyna w Polsce), ukąszenie bolesne, rzadko śmiertelne, ale wymaga leczenia
Występowaniecała Polska (lasy, łąki, torfowiska, wrzosowiska), preferuje suche i słoneczne miejsca
Zaskroniec zwyczajny
GatunekNatrix natrix
Rozmiar70–150 cm (rekordy do ~200 cm)
Masa100–500 g (duże osobniki ~300–400 g)
Głowasmukła, słabo oddzielona od szyi, owalna (brak gruczołów jadowych)
Upierzenie / wzóroliwkowo-szary/brązowy, charakterystyczne żółte/pomarańczowe „plamy zaskroniowe” za skroniami otoczone czarną obwódką
Źrenicaokrągła (jak u większości niejadowitych węży)
Zachowaniebardzo szybki, płochliwy, ucieka do wody, udaje martwego (tanatoza), syczy i wydziela cuchnącą wydzielinę
Jad / zagrożeniecałkowicie niejadowity, całkowicie nieszkodliwy dla człowieka
Występowaniecała Polska (najczęściej blisko wody: bagna, stawy, rzeki, mokradła), lubi wilgotne tereny
Zwierzyna towarzyszy mi w życiu, odkąd sięgam pamięcią. Dziecięce zainteresowanie dinozaurami oraz dzikimi kotami przerodziło się w dojrzałą fascynację wobec wszelkich istot – żywych, wymarłych i mitycznych.