Pyton królewski (Python regius) to niewielki gatunek pytona pochodzący z Afryki Zachodniej i Środkowej. Jest znany ze swojego łagodnego temperamentu, charakterystycznego zwijania się w kulę oraz zróżnicowanego ubarwienia. W naturze prowadzi skryty tryb życia, a jego zachowanie jest podporządkowane unikaniu zagrożeń i polowaniu na niewielkie ofiary.
Występowanie
Pyton królewski zamieszkuje sawanny, obrzeża lasów i tereny rolnicze w krajach takich jak Ghana, Togo, Benin, Nigeria czy Kamerun. Preferuje miejsca z gęstą roślinnością, norami gryzoni i kryjówkami, w których może spędzać większość dnia.
Wygląd
To stosunkowo niewielki pyton – dorosłe osobniki osiągają zwykle 90–120 cm długości, rzadziej więcej. Ciało jest masywne, muskularne, z krótką głową i wyraźnym wzorem z ciemnych plam na brązowym lub czarnym tle. W hodowli powstały setki odmian barwnych (tzw. morfów), ale w naturze dominuje klasyczne, kontrastowe ubarwienie.
Zachowanie
Pyton królewski jest spokojny i mało agresywny. W sytuacji zagrożenia nie atakuje, lecz zwija się w ciasną kulę, chroniąc głowę wewnątrz splotów – stąd angielska nazwa „ball python”. Większość czasu spędza w kryjówkach, wychodząc głównie nocą.
Co je pyton królewski
W naturze pyton królewski poluje przede wszystkim na małe ssaki. Najczęściej są to:
- myszy,
- nornice,
- młode szczury,
- małe ptaki – jeśli są dostępne,
- nietoperze – w niektórych regionach.
Atakuje z zasadzki, chwyta zdobycz i unieruchamia ją krótkim, silnym uściskiem. Nie jest szybkim łowcą – polega na cierpliwości i kamuflażu.
Rozmnażanie
Pyton królewski jest jajorodny. Samica składa zwykle 4–10 jaj i owija się wokół nich, regulując temperaturę ciała poprzez drżenie mięśni. Młode wykluwają się po około dwóch miesiącach i od początku są samodzielne.
Znaczenie w ekosystemie
Gatunek ten odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu populacji gryzoni. W wielu regionach jest ceniony przez lokalne społeczności jako naturalny regulator szkodników.
Poczytaj też o pytonie tygrysim!
