Niebieskie ubarwienie u węży występuje rzadko, ale kilka gatunków wykształciło intensywne lub metaliczne odcienie niebieskiego. Kolor może pełnić funkcję ostrzegawczą, maskującą lub wynikać z budowy łusek. Najbardziej znane niebieskie węże pochodzą z Azji, Ameryki oraz Europy.
Niebieski wąż koralowy malajski (Calliophis bivirgatus)
To jeden z najbardziej charakterystycznych węży o niebieskim ubarwieniu. Gatunek wyróżnia się granatowym grzbietem oraz czerwoną głową i brzuchem. Jego ciało jest smukłe, a kontrastowe barwy pełnią funkcję ostrzegawczą.
Wąż koralowy malajski jest jadowity i występuje w Azji Południowo-Wschodniej.
Wąż indygo (Drymarchon couperi)
Wąż indygo to duży gatunek pochodzący z Ameryki. Jego ubarwienie jest ciemnoniebieskie lub niemal czarne, często z metalicznym połyskiem. W świetle łuski mogą wyglądać jak pokryte niebieską warstwą.
To jeden z największych węży Ameryki Północnej. Występuje w USA, a pokrewne populacje spotykane są także w Ameryce Południowej.
Niebieskie osobniki zaskrońca zwyczajnego (Natrix natrix)
W Polsce nie występuje gatunek naturalnie niebieski, ale u zaskrońca zwyczajnego zdarzają się osobniki o niebieskawym ubarwieniu. To wariant barwny, a nie osobny gatunek.
Niebieski odcień może obejmować pojedyncze łuski, boki ciała lub fragmenty głowy. Takie osobniki są rzadkie, ale dobrze udokumentowane.
Dlaczego niektóre węże są niebieskie?
Niebieskie ubarwienie u węży wynika najczęściej z budowy łusek, które odbijają światło w sposób dający efekt niebieskiego połysku. Rzadziej jest to wynik mutacji lub wariantu barwnego w obrębie jednego gatunku.
Zobacz też naszą kolorowankę z wężem oraz zagadkę o wężu!
