Najmniejszym wężem występującym w Polsce jest gniewosz plamisty (Coronella austriaca). To niewielki, niegroźny gatunek, który dorasta zwykle do 60–70 cm długości, choć wiele osobników jest wyraźnie mniejszych. Mimo że bywa mylony ze żmiją zygzakowatą, jest całkowicie pozbawiony jadu i nie stanowi zagrożenia dla człowieka.
Jak wygląda najmniejszy polski wąż?
Gniewosz plamisty ma smukłe ciało i delikatną budowę. Jego ubarwienie jest zmienne – od brązowego po szarobrązowe – często z ciemnymi plamkami na grzbiecie. Charakterystyczna jest ciemna pręga biegnąca od oka w kierunku szyi.
- długość: zwykle 50–70 cm,
- budowa: smukła, delikatna,
- głowa: niewyraźnie oddzielona od tułowia,
- oczy: okrągła źrenica (ważna cecha odróżniająca od żmii).
Gdzie występuje gniewosz plamisty?
To gatunek rzadki i skryty. W Polsce występuje głównie na terenach suchych i nasłonecznionych:
- wrzosowiska,
- kamieniste zbocza,
- skraje lasów,
- nasypy kolejowe,
- polany i murawy kserotermiczne.
Ze względu na tryb życia jest trudny do zaobserwowania, co sprawia, że wiele osób nie zdaje sobie sprawy z jego obecności.
Czym żywi się najmniejszy wąż w Polsce?
Gniewosz plamisty poluje głównie na drobne kręgowce:
- jaszczurki – jego ulubiony pokarm,
- młode gryzonie,
- małe węże,
- pisklęta drobnych ptaków – sporadycznie.
Ofiarę chwyta i unieruchamia siłą mięśni, ale nie dusi jej tak mocno jak typowe dusiciele.
Zobacz też najgroźniejszego węża w Polsce oraz jedynego jadowitego węża w Polsce.
