Pytanie, “czy smoki istniały” może na pozór wydać się dziwne. W końcu wiadomo, że chodzi o stwory wymyślone na potrzeby mitów, legend, baśni czy bajek. Zatem byłyby to istoty nieistniejące… Ale czy naprawdę? Pora wreszcie rozwiać wątpliwości, które tyle lat narastały…
Czy smoki żyły naprawdę?
Zacznijmy od tego, że smoki nie tylko istniały, ale istnieją i mają się dobrze. I to przynajmniej w dwojaki rozumieniu. Zacznijmy od mitycznych istot. Skoro zrodziła je ludzka wyobraźnia, zasiedlając pradawne mity (również niektóre święte księgi) i oddziałują do dzisiaj na naszą wyobraźnię (również za sprawą popkultury, o czym nieco szerzej zaraz napiszemy), to jakżeby miały nie istnieć, przecież nie ma nic z niczego, ex nihilo nihil fit, nieprawdaż?
Oczywiście w tym wypadku nie mówimy o tworze stricte fizycznym, ale jako o bycie symbolicznym, powstałym w ludzkiej zbiorowej świadomości. Już bowiem w czasach starożytnych te wielki gady pojawiają się w wielu kulturach. W Egipcie na wzór zagadkowych sfinksów spełniały funkcję potężnych strażników czuwających na straży tajemnic. Z kolei w europejskiej kulturze św. Jerzy znany jest z tego iż przebił smoczą pierś za pomocą włóczni.
Nie są to tylko omszałe bajeczki, gdyż bytowanie tych wielkich jaszczurów trwa do dzisiaj.Mało kto nie zna Smauga wielkego nemesis krasnoludów śpiącego na stercie złota pod Samotną Górą! Inaczej do prastarej istoty podszedł Pratchett, bo prześmiewczo zrobił z niego poczwarkę, która w każdej chwili grozi eksplozją.
Niewykluczone jednak, że opowieści o smokach wyrosły jednak na jakichś namacalnych dowodach. Nasi przodkowie mogli natrafiać na szczątki wymarłych potężnych gadów, nie mogąc ich wówczas jeszcze zaklasyfikować do kladu Dinosauria (z wiadomych przyczyn), uznano je za smoki!
To jednak nie wszystko. Bo smoki egzystują też w sferze fizycznej, jako rodzaj jaszczurek. Mowa o rodzaju Draco, którego jak gdyby typowym przedstawicielem jest Draco volans, czyli nikt inny jak latający smok właśnie! Skóra umiejscowiona na żebrach w toku ewolucji tak się pofałdowała, że utworzyła skrzydła. Nie nadają się one oczywiście do aktywnego lotu, ale do szybowania już jak najbardziej, i to nawet na 15 metrów. W ten sposób gady te przemieszczają się z drzewa na drzewo, podobnie jak poprzedzające dinozaury jaszczurki z późnego triasu (np. Ozimek volans odkryty na Śląsku Opolskim).
Gdyby pominąć niewielkie rozmiary latającego smoka, można by go niewątpliwie skojarzyć z mitycznym smokiem, choćby tym przedstawionym na obrazie “Święty Jerzy i smok” Ucellego.
